Change Language:
Κάστρα
Κάστρο Χίου
0°C
Humidity: %
Clouds: %

Το Κάστρο της Χίου βρίσκεται βόρεια του λιμανιού της Χίου και καταλαμβάνει έκταση περίπου 180.000 τ.μ. Τα πέτρινα τείχη του Κάστρου περικλείουν κατοικημένη περιοχή, με περίπου 650 κατοίκους, και σκόπευαν στην προστασία του οικισμού από επιθέσεις και πολιορκίες.

Τα ευρήματα των ανασκαφών μαρτυρούν ότι η περιοχή του Κάστρου κατοικείται χωρίς διακοπή από τα ελληνιστικά χρόνια, ωστόσο η λαμπρότερη εποχή του ήταν η εποχή της Γενουατοκρατίας, από το 1346 έως το 1556. Το 1566 το Κάστρο καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και, με εξαίρεση ένα μικρό διάστημα 6 μηνών που καταλήφθηκε από τους Ενετούς, παρέμεινε στην κατοχή τους έως το 1922 που το νησί ενώθηκε με το Ελληνικό κράτος.

Η σημερινή μορφή του Κάστρου της Χίου είναι το αποτέλεσμα πολλών επεμβάσεων, προσθηκών και συμπληρωματικών οχυρώσεων από τους κατακτητές του στο πέρασμα των αιώνων. Το Κάστρο περιλαμβάνει χερσαία και επιθαλάσσια τείχη που σχηματίζουν ένα ακανόνιστο πεντάγωνο. Κατά μήκος των τειχών υπήρχαν εννέα προμαχώνες από τους οποίους σήμερα σώζονται οι οκτώ. Γύρω από τα χερσαία τείχη υπήρχε τάφρος για την καλύτερη προστασία και άμυνα του Κάστρου, η οποία σήμερα δεν υπάρχει καθώς έχει επιχωματωθεί.
Η είσοδος στο Κάστρο είναι δυνατή από τη γέφυρα που διασχίζει την αποστραγγισμένη πια τάφρο. Η κύρια πύλη, που ονομάζεται Porta Maggiore, είναι μεγαλοπρεπής ακόμα και σήμερα και φέρει διακοσμητικά στοιχεία και παραστάσεις. Επίσης υπάρχουν δύο ακόμα πύλες, η Δυτική Πύλη («Επάνω Πορτέλλο») και η Θαλασσινή Πύλη (Porta di Marina), η οποία δεν σώζεται πια.

Μετά την είσοδο από την κύρια πύλη, βρίσκεται το παλάτι του Ιουστινιάνι, κτήριο από την εποχή της Γενουατοκρατίας (15ος αιώνας), που, μετά την αναστήλωσή του, χρησιμοποιείται ως εκθεσιακός χώρος. Γειτονικά στο παλάτι βρίσκεται η «σκοτεινή φυλακή», που επίσης χρονολογείται από τα χρόνια της Γενουατοκρατίας και  στην οποία, το 1822, φυλακίστηκαν 70 προύχοντες της Χίου, πριν την εκτέλεσή τους.

Στην πλατεία του Κάστρου βρίσκεται νεκροταφείο στο οποίο έχουν ταφεί επώνυμοι Οθωμανοί κατά τη διάρκεια της περιόδου 1822-1890. Εκεί διακρίνεται το ταφικό μνημείο του Καρά Αλή, Καπουδάν Πασά του τουρκικού στόλου, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης και συγκεκριμένα κατά την ανατίναξη της ναυαρχίδας  του στόλου από τον Κωνσταντίνο Κανάρη το 1822.

Η οδός Αγίου Γεωργίου, που είναι ο κεντρικός δρόμος του Κάστρου, ξεκινάει από  την πλατεία και τερματίζει στο επιθαλάσσιο τείχος. Κατά μήκος αυτής της οδού, βρίσκεται το μουσουλμανικό τέμενος Μπαϊρακλή Τζαμί και το Εσκί Τζαμί, που έχει μετατραπεί σε χριστιανικό ναό, το ναό του Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια, στη βορειοδυτική γωνία του τείχους, απαντάται ένα εγκαταλελειμμένο συγκρότημα τουρκικών λουτρών του 18ου αιώνα. Εκεί, και συγκεκριμένα στο σημείο ένωσης του χερσαίου με το επιθαλάσσιο τείχος, υψώνεται ο βόρειος προμαχώνας, που είναι γνωστός ως προμαχώνας του Antonio Zeno.
Το βασικό τμήμα του προμαχώνα έχει κατασκευαστεί από την ύστερη αρχαιότητα, όμως κατά το έτος 1426, στην εποχή της Γενουατοκρατίας, έγιναν εργασίες υπερύψωσης και ενίσχυσης του πύργου. Το 1694, στο μικρό διάστημα της Ενετοκρατίας, ο ναύαρχος Antonio Zeno πραγματοποίησε νέα συμπληρωματικά οχυρωματικά έργα στον προμαχώνα, ο οποίος από τότε φέρει το όνομά του.

Άλλα αξιοθέατα του Κάστρου αποτελούν η Κρύα Βρύση, δεξαμενή των μεσαιωνικών χρόνων, κι ο Πύργος με την ονομασία Κουλάς, με άγνωστη χρήση, για την κατασκευή του οποίου έχει χρησιμοποιηθεί αρχαίο οικοδομικό υλικό.

Το 1924 το Κάστρο της Χίου κηρύχθηκε ως διατηρητέος αρχαιολογικός και ιστορικός χώρος από το Ελληνικό Κράτος.