Change Language:
Μνημεία
Αρχαίο Θέατρο Ασκληπιείου Επιδαύρου
0°C
Humidity: %
Clouds: %

Στα ανατολικά του Αργολικού κόλπου, και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τον οικισμό Λυγουριό, βρίσκεται το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.
Κτισμένο στο χώρο του Ασκληπιείου Επιδαύρου αποτελεί το καλύτερα σωζόμενο Ελληνικό θέατρο και το τελειότερο από ακουστικής και αισθητικής απόψεως.



Ιστορία του Θεάτρου
Το θέατρο κτίστηκε μεταξύ του 340 και του 330 π.Χ και σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν έργο του Αργείου αρχιτέκτονα Πολυκλείτου του Νεότερου. Σκοπός του θεάτρου, εκτός από την ψυχαγωγία των ασθενών του Ασκληπιείου, ήταν να αποτελέσει βασικό εργαλείο στην θεραπεία τους αφού θεωρούσαν ότι η παρακολούθηση θεάτρου είχε ευεργετικά αποτελέσματα τόσο για την ψυχική όσο και για την σωματική υγεία των ασθενών.



Το θέατρο της Επιδαύρου, αποτελεί την εξαίρεση ανάμεσα στα υπόλοιπα αρχαία θέατρα των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων αφού διατήρησε την αυθεντική του μορφή μέχρι το τέλος της αρχαιότητας. Η κατασκευή του διακρίνεται σε δυο φάσεις. Η πρώτη τοποθετείται στον 4ο αιώνα π.Χ όπου ταυτίζεται με την γενικότερη οικοδομική ανάπτυξη του ιερού, και η δεύτερη περίπου στα μέσα του 2ου . Κατά την πρώτη φάση κατασκευάστηκε η ορχήστρα, το κάτω διάζωμα και το σκηνικό οικοδόμημα, ενώ στην δεύτερη επεκτάθηκε το κοίλο προς τα πάνω και η σκηνή πήρε την Υστεροελληνιστική της μορφή.



Το μνημείο έμεινε σκεπασμένο για πολλούς αιώνες. Το 1870 ξεκίνησαν οι εργασίες ανασκαφής οι οποίες κλιμακώθηκαν το 1881 έως και το 1926. Τις ανασκαφές πραγματοποίησε ο αρχαιολόγος Π. Καββαδίας υπό την αιγίδα της Αθηναϊκής Αρχαιολογικής Εταιρείας.


Αρχιτεκτονική
Αρχιτεκτονικά αποτελείται από τα τρία βασικά στοιχεία, το κοίλο, την ορχήστρα, και την σκηνή, που αποτελούσαν και την τυπική διάρθρωση όλων των Ελληνιστικών θεάτρων.
Το κοίλο είναι προσαρμοσμένο σε φυσική κοιλότητα που σχηματίζεται στην βορεινή πλάγια του όρους Κυνόρτιο με κλίση 26 μοίρες. Αποτελείται από δυο διαζώματα που χωρίζονται από περιμετρικό διάδρομο.
Το κάτω διάζωμα χωρίζεται σε 13 κλίμακες και 12 κερκίδες, με 34 σειρές εδωλίων, και το άνω διάζωμα με 23 κλίμακες, 22 κερκίδες και 21 σειρές εδωλίων.
Το κοίλο του θεάτρου αποτελείται από 9 κερκίδες με 18 σειρές εδωλίων. Τα εδώλια κατά πάσα πιθανότητα τοποθετηθήκαν σταδιακά, και τα πιο χαρακτηριστικά είναι αυτά στην πρώτη σειρά (προεδρία) τα οποία προορίζονταν για τα τιμώμενα πρόσωπα.
Η προεδρία ήταν κατασκευασμένη από κόκκινο ασβεστόλιθο και ήταν η μόνη, μαζί με την τελευταία σειρά του πρώτου διαζώματος, που διαθέτει πλάτη. Όλες οι κερκίδες έχουν βάθος από 75 – 80 εκατοστά, και ύψος από 32 – 35 εκατοστά.
Το άνω διάζωμα (επιθέατρο) αύξησε τον αριθμό των θεατών σε 13000 και οι κερκίδες του διαφοροποιούνται σε ύψος (10 εκατοστά ψηλότερο) προσδίδοντας στους θεατές καλύτερη ορατότητα και ακουστική.



Η ορχήστρα του θεάτρου είχε διάμετρο 20 μέτρα και περιβαλλόταν από λίθινο δακτύλιο πλάτους 48 εκατοστών. Το δάπεδο της αποτελείτο από χώμα και όχι από μάρμαρο όπως πολλά από τα θέατρα που συναντάμε στον Ελλαδικό χώρο. Στο κέντρο της ορχήστρας δέσποζε κυκλική λίθινη βάση γνωστή ως ‘‘Θυμέλη’’ (βωμός του Διονύσου) όπου πιθανόν να γίνονταν σπονδές πριν από κάθε παράσταση. Ανάμεσα στην ορχήστρα και τα καθίσματα υπάρχει μαρμάρινος διάδρομος, πλάτους 2 μέτρων, όπου συγκεντρώνονταν τα βρόχινα νερά από το κοίλο πριν μεταφερθούν με αγωγούς έξω από το χώρο του θεάτρου.



Η σκηνή χωρίζεται σε δυο μέρη. Το μπροστινό μέρος αποτελούσε το υπερυψωμένο προσκήνιο, με την Ιωνικού ρυθμού πρόσοψη και άκρα που εξείχαν προς την ορχήστρα (παρασκήνια), και το πίσω όπου ορθωνόταν το διώροφο κτίριο της σκηνής. Η είσοδος των ηθοποιών στην σκηνή γινόταν από δυο πλαϊνές ράμπες.


Ιστορική Αναδρομή
Το 395 μ.Χ το θέατρο υπέστη σοβαρές ζημιές από την εισβολή των Γότθων στην Πελοπόννησο. Στην συνέχεια, γύρω στο 426 μ.Χ ο Μέγας Θεοδόσιος απαγορεύει την λειτουργία του Ασκληπιείου και το θέατρο κλείνει ύστερα από 1000 χρόνια λειτουργίας.

Το 1881 ξεκινάν εντατικές προσπάθειες ανασκαφής του χώρου και το 1907 αναστηλώνεται η δυτική πάροδος και ο παράπλευρος αναλημματικός τοίχος. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολουθεί μια 10ετής περίοδος (1954 - 1963) όπου λαμβάνει χώρα η δεύτερη φάση επεμβάσεων. Στόχος ήταν να καταστεί το θέατρο ασφαλές για την φιλοξενία θεατρικών παραστάσεων.
Το 1988 αποτελεί χρονιά ορόσημο για το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου αφού εντάσσεται με όλο το χώρο του Ασκληπιείου στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Είναι η ίδια χρονιά όπου ξεκινά η τρίτη και σημαντικότερη φάση αναστήλωσης του χώρου στην οποία εφαρμόζονται για πρώτη φορά καινοτόμες επιστημονικές μέθοδοι.



Εκδηλώσεις
Η πρώτη παράσταση που φιλοξένησε το θέατρο στα νεότερα χρόνια ήταν το 1938 με την ‘‘Ηλέκτρα’’ του Σοφοκλή και την Κ. Παξινού στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Από το 1954 έχουν θεσπιστεί και διοργανώνονται τα ‘‘ Επιδαύρια’’ μέσα από τα οποία έχουν παρελάσει πλήθος μεγάλων ηθοποιών και έργα μεγάλων αρχαίων κλασσικών συγγραφέων.



© myGreece.travel photo
© myGreece.travel photo
© myGreece.travel photo
© myGreece.travel photo
© myGreece.travel photo
© myGreece.travel photo